MGS - vrijwilligers

Ben je geïnteresseerd om een tijdje in Mucherla en Khammam te verblijven en een onvergetelijke ervaring op het platteland van India met lieve en inspirerende kinderen te hebben?

Dan is het misschien wel iets voor jou om een paar maanden vrijwilliger te worden op Mucherla Global School. Je kunt dan lesgeven of helpen hierbij op het gebied van normale vakken, muziek, tekenen, dans, toneel, sport - teveel mogelijkheden om op te nomen. Wat je terug krijgt is een heel waardevolle ervaring van het mooie en eenvoudige leven op het Zuid-Indiase platteland en de omgang met prachtige kinderen - en dat terwijl er goed voor je gezorgd wordt. Misschien is het beter om nu maar een paar stukjes van vorige vrijwilligers te lezen, waarvan sommige via Jongeren&Missie naar MGS gingen, of meteen principal Paul David Rees te emailen.

Mio, Robert en Arno waren in 2007 enkele maanden vrijwilliger

Play-day: erg leuk. De enige dag in de week dat kinderen geen uniform hoeven te dragen, waardoor de dag er ook bijzonder kleurrijk uitziet. Echt, die kleren die ze hier vaak dragen, ongekend mooi soms. En had nu ook voor de eerste keer saxofoon mee, wat echt geweldig was. Alle kleine kinderen kwamen op me afgerend en verzamelden zich in een soort menselijke zee om mee heen die begon op een halve meter afstand van mij, en dan ongeveer een meter dik was. Voor allemaal was het de eerste keer dat ze uberhaupt een saxofoon zagen, wat te merken was. Grote ogen die me vol verbazing aankijken als ik speel. Verder de hele dag leuk gespeeld. Meer.

Ik kreeg net zoals de locals elke dag twee trommeltjes mee naar de school met rijst en met curry. De kinderen vroegen me dagelijks welke curry ik mee had. Linzencurry, of eiercurry, of groentencurry...?

Ik ging naar de school en verzorgde wat natuurkunde lessen over elektriciteit en warmte. Zeer toepasselijke onderwerpen gezien de hoge
temperatuur op dat moment en het regelmatig uitvallen van de stroom en dus ook de ventilatoren! De docent en de kinderen vonden het leuk om eens op een westerse manier les te krijgen. De docent wilde zelf ook nog het een en ik kreeg vele vragen van hem over het hoe en waarom van dingen, zoals hoe werkt een elektromotor en wat is het verschil tussen een air cooler en een air conditioner? En waarom zie je eerst niks als je een klaslokaal in gaat van buiten af? Ik verhaalde over wat ik me herinnerde van het koelproces in een koelkast en over staafjes en kegeltjes in je netvlies.

De kinderen leren in Khammam drie talen: engels, de nationale taal hindi en de taal van de provincie Telegu, met drie verschillende schriften en een compleet andere grammatica. En dat allemaal al op de lagere school! Engels spreken wordt steeds belangrijker vanwege het toenemend aantal internationale ondernemingen. De leraren verdienen zo'n 110 euro per maand, dat is de helft van wat ze op een overheids-school zouden verdienen. De school kan alleen blijven staan met financiele hulp uit het westen, want de school fees zijn niet voldoende om de kosten te dekken. De eerste lading van de studenten is onlangs afgestudeerd en leert nu voor een beroep anders dan landbouwer. Iets wat ze vantevoren niet hadden kunnen denken.

Als ik terugdenk aan mijn tijd in Mucherla, krijg ik altijd weer een heel bijzonder gevoel (ik zou ook zo weer willen teruggaan als het kon!): het was een onvergetelijke ervaring om een tijdje te mogen leven op het platteland van het wervelende mooie India, én om les te geven aan heel wat kinderen, die zonder MGS hetzelfde lot zouden zijn toebedeeld als hun ouders - zoals voor heel weinig geld een hele dag rode pepers plukken in de brandende zon, of schapen hoeden. Het is hoopgevend om te zien welke kansen MGS biedt aan kinderen (en daardoor uiteindelijk ook voor gezinnen) in een gebied waar armoede troef is, en kinderen op jonge leeftijd al vaker full-time worden 'ingezet' om te werken om het gezin mee te kunnen onderhouden of vroegtijdig van school worden gehaald.

Wat ik ook erg leuk vind aan MGS, is dat er expliciet ruimte is voor artistieke bezigheden, zoals tekenen, muziek dans en drama (buiten de school om is daar geen denken aan). Destijds heb ik voor de kerstviering met alle klassen een lied, dansje of toneelstukje ingestudeerd. Voor sommige is dat even wennen, maar het is mooi om te zien hoe de kinderen hun best doen om er samen iets goeds van te maken. En helemaal prachtig is om te zien dat een aantal kinderen echt getalenteerd zijn in zang, dans of drama, en werkelijk stralen 'op de planken'.

Nu stralen de kinderen van Mucherla trouwens bijna de hele dag; zo enthousiast en ontvankelijk als ze zijn voor nieuwe dingen (inclusief vrijwilligers!), of trots als ze je meenemen naar hun familie en huisje (hutje), waar je op de beste plaats moet gaan zitten en de grootste beker chai (Indiase thee) krijgt aangeboden - weigeren is nagenoeg onmogelijk. Het is bijzonder: hoe arm ze ook zijn, je wordt altijd hartelijk en gastvrij ontvangen.

Stefan was 5 maanden vrijwilliger in 2000, en bezocht MGS opnieuw in augustus 2002

Het was heel apart om daar terug te zijn. Ik ging meteen een rondje door het dorp (school was al uit) en de kinderen waren heel blij en sommigen verbaasd om mij te zien. Ik vond het een heel bijzondere ervaring. Zo mooi om iedereen na twee jaar terug te zien. Allemaal een stuk groter geworden (gelukkig) en er is best veel veranderd, zowel op de school als in India.

Er zijn een hoop kleine kinderen bijgekomen, en ook wat grotere. Sommige hebben de school verlaten, om verschillende redenen. De tiende klas van vorig jaar studeren nu in Khammam, 20 km verderop, op een intermediate school (vlg 5 en 6 VWO), als voorbereiding op hogeschool of universiteit. Heel mooi om te zien hoe zij zijn gegroeid, als oudsten van MGS, en wat voor mogelijkheden zij hebben. Ook veel nieuwe lera(a)r(ess)en, nu in totaal 11. Het Engels van de kinderen is veel beter geworden, en belangrijker, ze zijn gemotiveerder om te leren, serieuzer en rustier. Dat is echt opvallend. Leuk om te constateren natuurlijk. Het is dan ook niet zo heel moeilijk om ze te interesseren voor dingen. Ik heb de afgelopen twee weken iedere dag een paar lessen gegeven of geholpen bij lessen. Het verbaasde me dat alle leerlingen van de hoogste twee klassen vrijwillig naar school kwamen om zes uur ’s avonds voor een les over astronomie die ik op dak van school kon doen, met telescoop en al. Een uur was de planning, tweeënhalf uur waren zo om, het was pikdonker, maar ze bleven vragen stellen.